به گزارش روابط عمومی موسسه آموزش و ترویج کشاورزی؛ در دنیای پرشتاب امروز، دانش فنی کارشناسان کشاورزی بهتنهایی پاسخگوی چالشهای بخش کشاورزی نیست و مهمترین مسئله، چگونگی نشر دانش نوین و تسری فنون کشاورزی از طریق همسو کردن دیدگاههای کنشگران مختلف در این فرایند پیچیده و چندوجهی است. در این میان، «تسهیلگری» بهعنوان یکی از رویکردهای اصلی و مؤثر در تحقق اهداف توسعه پایدار مطرح میشود.
تسهیلگری بهعنوان هنر ایجاد فضایی مشترک برای گفتوگوی سازنده میان صاحبان دیدگاهها، منافع، فرهنگها و تجارب گوناگون و گاه متضاد، امکان تعامل مؤثر ذینفعان حاضر در زیستبوم کشاورزی را فراهم میکند. این رویکرد با ایجاد فضایی امن برای گفتگو، مذاکره و اجماعسازی، کنشگران را از نقش انتقالدهنده صرف اطلاعات فراتر برده و آنان را به معماران فعال زیستبوم کشاورزی تبدیل میکند.
مجهز شدن ذینفعان توسعه کشاورزی به دانش، بینش و مهارتهای تسهیلگری، زمینه درک واقعی نیازها، مدیریت تعارضها و انتخاب راهکارهای بهینه بر پایه توافق جمعی را فراهم میسازد. در چنین شرایطی، هر کنشگر میتواند بهعنوان یک تسهیلگر فعال، نقش مؤثری در بهبود تصمیمگیریها ایفا کند.
با نهادینه شدن فرهنگ تسهیلگری، تمامی کنشگران زیستبوم کشاورزی از جمله تصمیمسازان، سیاستگذاران، مدیران، کارشناسان، محققان، مروجان، بهرهبرداران، بخش خصوصی و سازمانهای مردمنهاد، با تکیه بر خرد جمعی و توافق حداکثری، قادر خواهند بود در افزایش بهرهوری بخش کشاورزی و تقویت امنیت غذایی کشور اثرگذار باشند. در این میان، نظام آموزش و ترویج کشاورزی بهعنوان یکی از ارکان و پیشرانهای اصلی توسعه، نقش مهمی در ایجاد بستر گفتمان، تعامل، ارتباط مؤثر و اعتمادسازی میان جامعه کشاورزی ایفا میکند و زمینه شنیده شدن صدای کشاورزان و سایر ذینفعان را در فرایند توسعه فراهم میسازد.